ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

ceb1cf86ceafcf83ceb1-cf80ceb1cebbceb1ceb9cf83cf84ceb9cebdceb7

προβολή ντοκιμαντέρ

«Ιντιφάντα των Αράβων»

Πέμπτη 21.03, 20:30

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Ανατόπια

προβολή ταινίας

«The time that remains»

Πέμπτη 28.03, 20:30

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Ανατόπια

συγκέντρωση

Σάββατο 30.03, 12:00 στην πλατεία όλγας

Στις 30 Μάρτη του 2018 ξεκίνησε στη Γάζα η «Μεγάλη πορεία της επιστροφής». Με αφορμή τη συμπλήρωση εβδομήντα χρόνων από την ίδρυση του ισραηλινού κράτους και τη συνεχιζόμενη μέχρι και σήμερα εξόντωση των γηγενών αραβικών πληθυσμών και το συστηματγικό βίαιο εκτοπισμό τους, παλαιστίνιοι κατευθύνονται κάθε εβδομάδα εδ’ω και ένα χρόνο προς τους ισραηλινούς φράχτες ζητώντας να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Από την ίδρυση ήδη του Ισραήλ, ενάντια σε κάθε λογική συμβίωσης και ειρηνικής συνύπαρξης με το γηγενή πληθυσμό, το ισραηλινό κράτος επιχειρεί με βία να δημιουργήσει ένα ομοιογενές εβραικό κράτος επί του συνόλου σχεδόν της περιοχής της ιστορικής Παλαιστίνης. Η δήλωση του πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργού Eli Yishai «στείλτε τη γάζα πίσω στο μεσαίωνα» είναι η ουσία του μοντέλου της ισραηλινής διαχείρισης και μεταφράζεται σε 8 εκατομμύρια εκτγοπισμένους, έλλειψη νερού, τροφίμων, φαρμάκων και ρεύματος.

Η συμμαχία με το Ισραήλ έχει τεράστια αξία για τα ελληνικά αφεντικά καθώς συνεισφέρει στις βλέψεις του ελληνικού κράτους επί της Ν.Α. Μεσογείου κόντρρα και στα αντίστοιχα τούρκικα συμφέροντα. Το μενού περιλαμβάνει ζητήματα στρατηγικής σημασίας όπως ανακήρυξη ΑΟΖ (σε συνεργασία με το κυπριακό κράτος και την αιγυπτιακή χούντα αφήνοπντας έξωαπό τη μοιρασιά την Τουρκία), τον αγωγό φυσικού αερίου «East Med», ανταλλαγές μυστικών πληροφοριών, κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, «αμυντικές» συνεργασίες, ακόμη και κοινή στρατιωτική βάση.

Η ελληνοισταηλινή συμμαχία είναι βουτηγμένη στο αίμα των παλαιστινίων. Η Γάζα και η δυτική όχθη είναι οι μεγαλύτερες φυλακές στον πλανήτη. Φυλακές που τα πάντα εντός του ορίζονται από τον ισραηλινό στρατό. Και ορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ξεκάθαρο ότι η ζωη των παλαιστινίων δεν έχει καμία αξία. Αυτό το υπενθμίζουν διαρκώς τα διαμελισμένα πτώματα από τις βόμβες στο ψαχνό και οι δολοφονημένοι από ελεύθερους σκοπευτές διαδηλωτές.

Ενάντις στην οργανωμένη εξόντωση των παλαιστινίων στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα τους για ζωή και ελευθερία.

Στεκόμαστε ενάντια στο ελληνικό εθνικό συμφέρον και τις δολοφονικές του συμμαχίες.

 

3 προβολές ενάντις στον πόλεμο

antipolemikesπέμπτη, 14/2, 20:00

Paths of Glory, 1957, Stanley Kubrick, 90′

Κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου Γάλλοι στρατιώτες βλέποντας ότι δεν υπάρχει ελπίδα να επιζήσουν αρνούνται να επιτεθούν. Ο στρατηγός τους, τους κατηγορεί για δειλία και εξευτελισμό του έθνους και δικάζονται ως προδότες του έθνους…

πέμπτη, 21/2, 20:00

Dr.Strangelove, 1964, Stanley Kubrick, 94′

Ένας στρατηγός του αμερικάνικου στρατού αποφασίζει να πυροδοτήσει ένα πυρινικό ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ενώ σε μια αίθουσα συνεδριάσεων πολιτικοί και καραβανάδες προσπαθούν να το αποτρέψουν.

πέμπτη, 7/3, 20:00

Weather Underground, 2002, 95′

‘Ενα ντοκιμαντέρ για την ένοπλη οργάνωση Weather Underground, που έδρασε στης ΗΠΑ τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Μέσα από οπτικοακουστικό υλικό της εποχής καθώς και πρόσφατες διηγήσεις μελών της παρουσιάζεται η δράση της οργάνωσης ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, το ρατσισμό εναντίων της μαύρης κοινότητας και τις φυλακές-κάτεργα της χώρας.

Ο πόλεμος δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό σε μία ή δύο χώρες, ούτε οφείλεται σε κάποιον τρελαμένο ηγέτη ή την κακή τύχη. Ο πόλεμος είναι γεννημένος απ’τα σπλάχνα ενός κόσμου χωρισμένου σε έθνη-κράτη, όπου το οικονομικό κέρδος έχει αναχθεί στην πιο σημαντική αξία του. Και σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που ζούμε σήμερα, ο ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών και των καπιταλιστών που εκπροσωπούν εντείνεται όλο και περισσότερο. Με τη μορφή «εμπορικών πολέμων» (δασμοί, κυρώσεις κ.ά.), αλλά και ένοπλων συγκρούσεων για το μοίρασμα των πρώτων υλών και των σφαιρών επιρροής στον παγκόσμιο χάρτη.

Και επειδή τα αφεντικά και τα κράτη τους δεν πρόκειται να πάθουν ξαφνική κρίση συνείδησης, οι διακρατικές συγκρούσεις όπως αυτή που μαίνεται σήμερα στη μέση ανατολή δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν υπάρξει ένα ανταγωνιστικό αντιπολεμικό κίνημα, όπως αυτό της δεκαετίας του ’60 ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ, όπου οι υποτελείς θα στραφούν ενάντις στις ιμπεριαλιστικές ορέξεις των κρατών τους.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

Social Antimedia #20

sa-20.jpg

Σε τέσσερα κράτη που κυριαρχούν οι πάπαδες , οι  φασίστες, οι επενδύτες, οι γεωπολιτικοί τσαμπουκάδες ,οι στρατόκαυλοι και οι εξοπλισμοί …

Σε έποχες όπου οι τσαμπουκάδες μεταξύ των κρατών,ανάμεσα στα άλλα και το ελληνικό, στην ανατολική μεσόγειο και στην μέση ανατολή έχουν να προσφέρουν μόνο εθνικιστικό δηλητήριο, πόλεμο και θάνατο. Σ’ αυτές τις εποχές  που τα αφεντικά μας κάλουν να πιστέψουμε πως τα συμφέροντα τους είναι και δικά μας και μας προσκαλούν να υπερασπιστούμε τα εθνικά τους σφαγεία με τα μυαλά και τα σώματα μας. Σ’ αυτές τις εποχές , σ’ ένα νησί που έχουν στρατοπεδεύσει 6 στράτοι και είναι πεδίο εθνικισμών, μιλιταρισμών και ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών εδώ και δεκαετίες…

…και ενώ όλοι αυτοί θέλουν τα σώματα και τα μυαλά μας κρέας για τα κανόνια τους

Στις 3 Ιανουαρίου 2019 ο τουρκοκύπριος αντιρρησίας συνείδησης Χαλίλ Καραπασιάογλου (Halil Karapaşaoğlu) καταδικάστηκε από το στρατοδικείο της βόρειας Λευκωσίας σε 20 ημέρες φυλάκιση για την άρνηση του να παρουσιαστεί ως έφεδρος κατά τις κλήσεις των ετών 2014, 2015, 2016, 2017. Εναλλακτικά του δόθηκε η ευκαιρία να εξαγοράσει την ποινή του προς 2.000 τουρκικές λίρες (330 ευρώ), με περιθώριο καταβολής τις 10 ημέρες. Ο Χαλίλ αρνήθηκε και αυτή την προσταγή, καταλήγοντας στη φυλακή υπερασπιζόμενος την επιλογή του έως το τέλος. Έξω από το στρατοδικείο, όπου ήταν συγκεντρωμένοι αρκετές δεκάδες αλληλέγγυοι και από τις δύο πλευρές της πράσινης γραμμής, δήλωσε: “Αυτό για μένα είναι μια τιμή. Με καταδικάζουν γιατί δεν θέλω να κρατήσω όπλο, γιατί είπα ότι δεν θα ρίξω σφαίρα εναντίον του φίλου μου του Αντώνη και θα με στείλουν γι’ αυτό 20 μέρες φυλακή”.

…εμείς είμαστε με τους ‘’προδότες’’…

Αλληλεγγύη στον τουρκοκύπριο αντιρρησία συνείδησης  Χαλίλ Καραπασιάογλου

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

Τα χαράματα στις 11 Γενάρη έξι μετανάστες έγκλειστοι στη διεύθυνση αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη επιχειρούν να δραπετεύσουν. Ο ένας συλλαμβάνεται επί τόπου και άλλοι δυο μερικές μέρες μετά. Το «έγκλημα» για το οποίο κρατιόντουσαν χωρίς δίκη, χωρίς να έχουν τελέσει καν κάποιο ποινικό αδίκημα, χωρίς να γνωρίζουν καν το για πόσο καιρό θα βρίσκονται φυλακισμένοι, ήταν απλά ότι δεν είχαν χαρτιά.

Η στρατομπατσική διαχείριση των μεταναστών/ριών εντός του ελληνικού κράτους είναι συνέχεια της ίδιας διαχείρισης στα σύνορα της Ελλάδας-Ευρώπης φρούριο των δολοφονημένων-πνιγμένων μεταναστών στη Μεσόγειο από τους λιμενόμπατσους και το στρατό. Είναι συνέχεια του πολέμου που εξελίσσουν τα δυτικά κράτη στον πλανήτη, βομβαρδίζοντας άλλες χώρες και σκορπώντας το θάνατο, χρηματοδοτώντας φίλιες τρομοκρατικές οργανώσεις και χούντες, καταστέλλοντας κάθε προοδευτική μαζική κίνηση των εκεί εργατών για μία καλύτερη ζωή όπως η «αραβική άνοιξη», καταληστεύοντας τους φυσικούς πόρους, εξαθλιώνοντας τους ντόπιους πληθυσμούς και τελικά εξωθώντας τους στη μετανάστευση.

Στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη οι μετανάστες/ριες έρχονται για ακόμα μία φορά αντιμέτωποι με τον «ανθρωπισμό» του ελληνικού κράτους. Την αποστέρηση δηλαδή της ελευθερίας τους, την απουσία στοιχειωδών υποδομών υγιεινής, την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το τσουχτερό κρύο, την άθλια σίτιση, την αποκοπή της επικοινωνίας τους με τον έξω κόσμο και την καθημερινή βία. Η Πέτρου Ράλλη δεν είναι εξαίρεση. Η ίδια κατάσταση ή και χειρότερη ισχύει σε όλα τα κέντρα κράτησης από τα νησιά μέχρι και την ενδοχώρα. Κόντρα σε αυτή τη συνθήκη οι μετανάστες αντιστέκονται καθημερινά και ενίοτε εξεγείρονται διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, αξιοπρέπεια, την ελευθερία τους. Η απάντηση του ελληνικού κράτους στους αγώνες τους είναι πάντα ίδια. Ξυλοδαρμοί από τους μπάτσους και εκδικητικές ποινικές διώξεις με κατασκευασμένες δικογραφίες. Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα των 8 διωκόμενων μεταναστών πάλι στην Π. Ράλλη όπου όταν μετανάστες που κρατούνταν έγκλειστοι για 8-10 μήνες επέμειναν να συνομιλήσουν με το διευθυντή πήραν ως απάντηση τον άγριο ξυλοδαρμό τους από την αστυνομία ενώ μετέπειτα τους αποδόθηκαν και ποινικές κατηγορίες σε μία προσπάθεια συγκάλυψης και δικαιολόγησης της κρατικής βίας.

Να σταθούμε δίπλα στους/στις μετανάστες/ριες, ενάντια στη δολοφονική βία του ελληνικού κράτους, τις δολοφονικές του διακρατικές στρατιωτικές συμμαχίες.

Έγκλημα δεν είναι η απόδραση αλλά ο εγκλεισμός. Έγκλημα δεν είναι η ελευθερία αλλά η εκμετάλλευση των αφεντικών, η καθημερινή ρατσιστική βία και οι βόμβες των στρατών.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες μετανάστες της Π. Ράλλη – Ελευθερία σε όλους και όλες τους/τις μετανάστες/ριες – Να γκρεμίσουμε όλα τα κέντρα κράτησης

 

Προβολές για την Παλαιστίνη

προβολες.jpgΠροβολές για την Παλαιστίνη

σχετικά με το ρατσιστικό απαρτχάιντ καθεστώς του ισραήλ

τον αγώνα των παλαιστίνιων καταπιεσμένων

την ελληνοϊσραηλινή συμμαχία

πέμπτη 4 γενάρη στις 20.30

Decolonizing Israel

Ομιλία του ισραηλινού ιστορικού Ilan Pappe (κυνηγημένου απ’ το ρατσιστικό, απαρτχάιντ καθεστώς του Τελ Αβίβ) για την αποικιοκρατία με εποίκους στην Παλαιστίνη ροηγείται ένα μικρό, ιστορικό video, που βοηθάει στη διευκρίνηση διαφόρων σημείων της εισήγησης του Pappe).

+προβολή βίντεο για την ελληνοισραηλινή συμμαχία

πέμπτη 31 γενάρη στις 20.30

Ρατσιστές και αντισημίτες ενάντια σε εβραίους και άραβες

Μια διάλεξη του παλαιστίνιου Joseph Massad όπου περιγράφει την ιδεολογική και πολιτική συμμαχία του εβραϊκού εθνικισμού και του χριστιανικού/ευρωπαϊκού αντισημιτισμού στο 19ο αιώνα ως και το πρώτο μισό του 20ού, όταν παίρνει τη σκυτάλη η αποφασιστική δράση στη μέση Ανατολή του αγγλικού ιμπεριαλισμού εναντίον τόσο των αράβων/μουσουλμάνων όσο και εναντίον των εβραίων διεθνιστών-κομμουνιστών.

+προβολή βίντεο για τη σχέση του ισραηλινού κράτους με τους φασίστες της ουγγαρίας (μτφρ. κριτική σκέψη & noctua)

στον αυτοδιαχεριζόμενο χώρο ανατόπια (τσαμαδού 81)

Social Antimedia #19

sa-19.jpg

Καταλήψεις για την τυρόπιτα, όχι για την εθνική ενότητα

Το σχολείο αποτελεί την πρώτη οργανωμένη μικρό-κοινωνία, μετά την οικογένεια, στην οποία εντάσσεται ένα παιδί. Είναι το μέρος που διδάσκεται η πειθαρχεία στους κανονισμούς, η υποταγή στη γνώση των ειδικών. Είναι ένα εργοστάσιο που επιδιώκει τη μαζική παραγωγή πειθαρχημένων μελλοντικών εργατριών και εργατών. Ένα εργοστάσιο παραγωγής εθνικής συνείδησης και εθνικών μύθων.

Το «μακεδονικό» αποτελεί μία ακόμα σελίδα του ελληνικού εθνικού παραμυθιού. Η επίσημη σχολική ιστορία υποστηρίζει πως, πάνω από 2 χιλιάδες χρόνια μετά, σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη κατοικούν οι γνήσιοι απόγονοι του μέγα αλέκου, οι οποίοι μάλιστα πρέπει να είναι υπερήφανοι για τις σφαγές που αυτός προκάλεσε προσπαθώντας να γίνει αυτοκράτορας. Παραλείπει πως στην περιοχή που ονομάζεται μακεδονία ζούσαν για αιώνες ο ένας δίπλα στον άλλο τούρκοι, βούλγαροι, σλάβοι, έλληνες, χριστιανοί, μουσουλμάνοι και εβραίοι και πως το ελληνόφωνο στοιχείο ήταν μειοψηφία. Βαφτίζει τους διωγμούς και τα εγκλήματα που πραγματοποίησε το ελληνικό κράτος ενάντια σε άλλους πληθυσμούς κατά την προσάρτηση της μακεδονίας στην ελλάδα ως απελευθέρωση. Μπορεί σήμερα, με αφορμή το «μακεδονικό», οι φασίστες να προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος μέσα στα σχολεία αλλά αυτό το έδαφος έχει στρωθεί ήδη από τις πατριωτικές/εθνικιστικές ιδέες που διδάσκονται μέσα σε αυτά με την παραχάραξη της ιστορίας.

Κόντρα στην επίσημη αφήγηση της ιστορίας κρατάμε στη μνήμη μας όλες και όλους αυτούς που ενάντια στο εθνικό συμφέρον των αφεντικών και του κράτους πρόταξαν το ταξικό μας συμφέρον και έχυσαν το αίμα τους αγωνιζόμενοι ενάντια στο φασισμό, την καταπίεση, την αδικία και τη φτώχεια, οραματιζόμενοι μια άλλη κοινωνία. Γι’ αυτό και θέλουμε τους μαθητές στους δρόμους και όχι στις αίθουσες της πλήξης. Θέλουμε οι αγώνες τους να βάζουν στο στόχαστρο τα ξυπνητήρια, την πειθαρχεία, τον εξαναγκασμό, το διανοητικό ξεπεσμό, τον εθνικισμό, δηλαδή το ίδιο το σχολείο συνολικά.

Είμαστε περήφανα το προβληματικό προϊόν του εκπαιδευτικού τους συστήματος.

Στην εθνική τους ενότητα θα είμαστε πάντα μπάσταρδες, μπάσταρδοι και προδότες.

 

Κράτος χωρίς εκκλησία

Ψάρι χωρίς ποδήλατο

Ένας διαχωρισμός κράτους-εκκλησίας είναι το ελάχιστο που θα περίμενε κανείς από μια κυβέρνηση με αριστερό κορμό. Κι όμως. Η (παγωμένη πλέον) συμφωνία τσίπρα-ιερώνυμου δίνει όχι μόνο κανονικότατο μισθό στους παπάδες (με τη μορφή επιδότησης), αλλά αναγνωρίζει κι ότι το δημόσιο «έκλεψε» την περιουσία της εκκλησίας στα μέσα του προηγούμενου αιώνα!

Αλήθεια, θα μπει στον κόπο η εκκλησία να μας πει πως απέκτησε αυτήν την περιουσία (μεγαλύτερος ιδιοκτήτης ακινήτων στη χώρα) ; Θα μπει στον κόπο το ελληνικό κράτος να μας εξηγήσει γιατί άθεοι, άθρησκοι κι αλλόθρησκοι θα πρέπει να πληρώνουμε για ένα μαγαζί από το οποίο όχι μόνο δεν επωφελούμαστε, αλλά έχει καταστρέψει διαχρονικά τόσες καρδιές, μυαλά και σώματα;

Ρητορικές ερωτήσεις. Γιατί όχι μόνο η κριτική στη νέα συμφωνία δεν γίνεται απ’ αυτήν την οπτική γωνία, αλλά από την ακριβώς αντίθετη. Φασιστοπαπάδες και το κοπάδι τους αρνούνται να δεχθούν την παραμικρή αλλαγή στο σύνταγμα του κράτους (τους), κάνοντας επίδειξη ισχύος κι απαιτώντας να παραμείνουν οργανικό κομμάτι του.

Δεν περιμένουμε πολλά. Μόνο να σκεφτεί τα παραπάνω όποιος διανοηθεί να μιλήσει για «οπισθοδρομικούς, ανορθολογικούς και τζιχαντιστές» πρόσφυγες και μετανάστες. Κι ας θυμηθεί πως η ελλάδα είναι ένα από τα μόλις τρία κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης που δε διαχωρίζουν κράτος κι εκκλησία.

 

Ο πόλεμος δεν τελείωσε το 1918 (ούτε το ’45…)

Έχει το ενδιαφέρον του να βλέπει κανείς όλα τα καλά παιδιά (τραμπ, μακρόν, μέρκελ, πούτιν και σία) να γιορτάζουν τον έναν αιώνα από το τέλος του α’ παγκοσμίου πολέμου. Παριστάνοντας ότι δεν είναι έτοιμοι να (βάλουν άλλους να) σφαχτούν μεταξύ τους για τα συμφέροντα των κρατών τους και των ομοεθνών τους καπιταλιστών. Παριστάνοντας ότι μετά τον πρώτο παγκόσμιο δεν ακολούθησε ο δεύτερος, μετά τον δεύτερο δεν ακολούθησε ο «ψυχρός», πως μετά τον «ψυχρό» δεν ακολούθησε η σημερινή παγκόσμια διακρατική σύγκρουση.

Κι αν νομίζει κανείς πως αυτός ο αιώνας που ζούμε είναι «ένας αιώνας καπιταλιστικής ειρήνης», ας το ξανασκεφτεί. Το ότι δεν σκάνε βόμβες πάνω από τα κεφάλια μας δε σημαίνει πως δε γίνεται πόλεμος εδώ δίπλα, στη Μέση Ανατολή και αλλού. Το ότι δεν υπάρχουν νεκροί και εκτοπισμένοι ευρωπαίοι δε σημαίνει πως κράτη όπως η ελλάδα δεν αναλαμβάνουν την (εν πολλοίς στρατιωτική) διαχείριση των προσφύγων. Και κανείς δεν εγγυάται πως από τη στιγμή που στη συρία, στην ουκρανία και σε κάθε άλλη εμπόλεμη ζώνη συγκρούονται (δι’ αντιπροσώπων) μικροί και μεγάλοι ιμπεριαλισμοί, αμερικάνοι και ρώσοι, σαουδάραβες κι ιρανοί, αυτή η «σύγκρουση συμφερόντων» δε θα επεκταθεί και σ’ άλλες γειτονιές…

 

Αφίσα που κολλήθηκε στα σχολεία της πάτρας

tyropita.jpg

Καταλήψεις για την τυρόπιτα, όχι για την εθνική ενότητα

Το σχολείο αποτελεί την πρώτη οργανωμένη μικρό-κοινωνία, μετά την οικογένεια, στην οποία εντάσσεται ένα παιδί. Είναι το μέρος που διδάσκεται η πειθαρχεία στους κανονισμούς, η υποταγή στη γνώση των ειδικών. Είναι ένα εργοστάσιο που επιδιώκει τη μαζική παραγωγή πειθαρχημένων μελλοντικών εργατριών και εργατών. Ένα εργοστάσιο παραγωγής εθνικής συνείδησης και εθνικών μύθων.

Το «μακεδονικό» αποτελεί μία ακόμα σελίδα του ελληνικού εθνικού παραμυθιού. Η επίσημη σχολική ιστορία υποστηρίζει πως, πάνω από 2 χιλιάδες χρόνια μετά, σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη κατοικούν οι γνήσιοι απόγονοι του μέγα αλέκου, οι οποίοι μάλιστα πρέπει να είναι υπερήφανοι για τις σφαγές που αυτός προκάλεσε προσπαθώντας να γίνει αυτοκράτορας. Παραλείπει πως στην περιοχή που ονομάζεται μακεδονία ζούσαν για αιώνες ο ένας δίπλα στον άλλο τούρκοι, βούλγαροι, σλάβοι, έλληνες, χριστιανοί, μουσουλμάνοι και εβραίοι και πως το ελληνόφωνο στοιχείο ήταν μειοψηφία. Βαφτίζει τους διωγμούς και τα εγκλήματα που πραγματοποίησε το ελληνικό κράτος ενάντια σε άλλους πληθυσμούς κατά την προσάρτηση της μακεδονίας στην ελλάδα ως απελευθέρωση. Μπορεί σήμερα, με αφορμή το «μακεδονικό», οι φασίστες να προσπαθούν να κερδίσουν έδαφος μέσα στα σχολεία αλλά αυτό το έδαφος έχει στρωθεί ήδη από τις πατριωτικές/εθνικιστικές ιδέες που διδάσκονται μέσα σε αυτά με την παραχάραξη της ιστορίας.

Κόντρα στην επίσημη αφήγηση της ιστορίας κρατάμε στη μνήμη μας όλες και όλους αυτούς που ενάντια στο εθνικό συμφέρον των αφεντικών και του κράτους πρόταξαν το ταξικό μας συμφέρον και έχυσαν το αίμα τους αγωνιζόμενοι ενάντια στο φασισμό, την καταπίεση, την αδικία και τη φτώχεια, οραματιζόμενοι μια άλλη κοινωνία. Γι’ αυτό και θέλουμε τους μαθητές στους δρόμους και όχι στις αίθουσες της πλήξης. Θέλουμε οι αγώνες τους να βάζουν στο στόχαστρο τα ξυπνητήρια, την πειθαρχεία, τον εξαναγκασμό, το διανοητικό ξεπεσμό, τον εθνικισμό, δηλαδή το ίδιο το σχολείο συνολικά.

Είμαστε περήφανα το προβληματικό προϊόν του εκπαιδευτικού τους συστήματος.

Στην εθνική τους ενότητα θα είμαστε πάντα μπάσταρδες, μπάσταρδοι και προδότες.

3 μέρες ενάντια στις δολοφονικές συμμαχίες του ελληνικού κράτους

3-cebcceb5cf81ceb5cf82.jpg

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ

παρασκευή 7/12  20:00

Σαουδική Αραβία: πετροδόλαρα, χούντες και πόλεμος στη Μέση Ανατολή

πέμπτη 13/12 20:00

Το ισραηλινό καυεστώς του απαρτχάιντ και το ιστορικό της ελληνο-ισραηλινής συμμαχίας

πέμπτη 20/12 20:00

Οι bussiness, το ξέπλυμα και τα σφιχταγκαλιάσματα του ελληνικού κράτους με την στρατιωτική χούντα της Αιγύπτου. Θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ  «αίγυπτος: ένα πραξικόπημα που «δεν έγινε» – μια αντίσταση που συνεχίζεται», περιοδικό Sarajevo.

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Ανατόπια, τσαμαδού 81

Ο πόλεμός τους είναι παντού: στη Συρία, στην Υεμένη, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στην Παλαιστίνη. Αφήνει πίσω του νεκρούς, ξεριζωμένους, κατεστραμμένες πόλεις και χωριά. Διαλυμένες υποδομές και κοινωνικές σχέσεις, αναγκάζοντας ντόπιους πληθυσμούς στην μετανάστευση. Κι ενώ αυτά φαίνονται μακριά, τα «πολιτισμένα κράτη» διεξάγουν τον πόλεμο, παράγοντας τεχνική γνώση για τωρινές και μελλοντικές επιχειρήσεις, αναλαμβάνουν τη διαχείριση των μεταναστών και προσφύγων αυτού του πολέμου, μια διαχείριση που περιλαμβάνει όλο και περισσότερο στρατό.Το ελληνικό κράτος συμμετέχει στην εξελισσόμενη διακρατική σύγκρουση. Εξοπλίζεται με αυξανόμενη ένταση, προσφέρει στρατιωτικές βάσεις στους συμμάχους του, εκπαιδεύεται από κοινού σε ασκήσεις. Διαμορφώνει και αναβαθμίζει τις συμμαχίες του με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία. Καθεστώτα γνωστά για τι βαρβαρότητα που εφαρμόζουν στο εσωτερικό και ετο εξωτερικό τους.