Χαρτοπανό που κολλήθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης

 

«ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΙΣ ΑΡΚΟΥΔΕΣ ΤΗΣ»

1

«ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΥΤΕ ΑΝΤΙΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ»

2

«ΣΤΡΑΤΟΚΑΥΛΟΙ ΤΣΑΚΩΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΕΣ ΠΟΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΟΒΙΔΕΣ»

4

«Σ’ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ»

3

Social Antimedia #10

social-antimedia-10.jpg

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

«[…] Η δίωξή μου είναι κομμάτι μιας συνολικότερης προσπάθειας εισαγωγής, εφαρμογής και εμπέδωσης του δόγματος Νόμος και Τάξη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας τις τελευταίες δυόμιση δεκαετίες, αλλά με μια ιδιαίτερη έμφαση και εντατικοποίηση της εφαρμογής του την περίοδο 2009-2015. […]

Υπάρχουν δυο πραγματικότητες. Η πραγματική και αυτή που έχει επικυρωθεί μέχρι και το πρωτόδικο δικαστήριο ως τέτοια. Η πραγματική και το αφήγημα της αντιτρομοκρατικής η οποία έχει πάρει μερικά πραγματικά γεγονότα νοηματοδοτώντας τα κατά τις προκαταλήψεις, κατά τις εμμονές της ή κατά του αποτελέσματος που θέλει να βγάλει και τα έχει συνδυάσει όχι μόνο αυθαίρετα αλλά και με φανταστικά περιστατικά.  […]

Θα πω για άλλη μια φορά και κλείνοντας ότι δεν έχω διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Διέπραξα όμως το αδίκημα που περικλείει όλα τα αδικήματα. Είμαι αναρχικός. Στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση με τους αποκλεισμένους και τους αδικημένους, με τους κυνηγημένους και με τους κολασμένους, με τους φτωχούς, με τους αδύνατους και τους καταπιεσμένους. Η φυλάκισή μου είναι η μόνη φυσιολογική εξέλιξη αυτής της επιλογής από την μια και άλλο ένα πεδίο αγώνα από την άλλη. […]»

Απόσπασμα από την «απολογία» του Θεοφίλου στο εφετείο στις 29 Απριλίου. Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο freetheofilou.wordpress.com

NI MACRON, NI LEPEN

(ούτε Μακρόν, ούτε Λε Πεν: σχόλιο πάνω στις γαλλικές εκλογές)

Το ότι η φασίστρια υποψήφιος δεν πήρε τα ηνία της γαλλικής κυβέρνησης είναι, προφανώς, χαράς ευαγγέλιο. Όλα καλά, λοιπόν; Και βέβαια όχι. Το 34% που έπιασε, δείχνει πως οι ευρωπαϊκές κοινωνίες , κατρακυλάνε μέρα με τη μέρα στον φασισμό, είτε αυτός εκφράζεται σε κρατικό επίπεδο, είτε εκφράζεται στην καθημερινή ζωή. Ο ρατσισμός και ο αντιμουσουλμανισμός των λευκών υπηκόωων βρήκε την πολιτική του εκπροσώπηση στο πρόσωπο της Λε Πεν, μαζεύοντας το ένα τρίτο των ψήφων του εκλογικού σώματος. Και σίγουρα αυτό το υψηλό ποσοστό απέδειξε με εμφατικό τρόπο πως οι φασίστες δεν είναι παίξε-γέλασε, ούτε πως είναι μια ατυχής παρένθεση. Είναι μια mainstream πολιτική τάση που θα τη βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας.

Από την άλλη, ο νέος πρόεδρος Μακρόν δεν είναι και κανένα αγγελούδι. Σάρκα από τη σάρκα της γαλλικής ελίτ, ο 39χρονος τραπεζίτης γιάπης θα αναλάβει να φέρει εις πέρας την επίθεση απέναντι στους γάλλους προλετάριους, ντόπιους και μετανάστες, και να ισχυροποιήσει τη θέση του γαλλικού ιμπεριαλισμού στα σφαγεία της μέσης ανατολής και της βόρειας αφρικής.

Κατά τ’ άλλα, τα εξ αποστάσεως χαιρετίσματα μας σε όσους απείχαν από την εκλογική φάρσα.

Ο ΛΥΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ

Το κράτος της μακεδονίας βρίσκεται χωρίς κυβέρνηση από τις εκλογές του Δεκέμβρη που μας πέρασε. Και αυτό γιατί ο πρόεδρος Ivanov αρνείται να δεχτεί την συνεργασία σοσιαλδημοκρατικών και αλβανικών κομμάτων ως νέα κυβέρνηση. Τελευταίο συμβάν αυτής της πολιτικής «κρίσης» η εισβολή ακροδεξιών του πρώην πρωθυπουργού Γκρουέφσκι στο κοινοβούλιο, όταν ψηφίστηκε για πρώτη φορά πρόεδρος της βουλής αλβανικής καταγωγής.

Η «αναζωπύρωση των εθνικισμών στα βαλκάνια» όπως κωδικοποιήθηκε η κατάσταση στο κράτος της Μακεδονίας από έλληνες αναλυτές και media, πέρα από πρόβλεψη αποτελεί και ευχή. Γιατί, δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τα ‘90s με τις ονειρώξεις του ελληνικού εθνικισμού περί διάλυσης της Μακεδονίας και επέκταση των βόριων συνόρων του ελληνικού κράτους στα εδάφη της. Να θυμίσουμε ενδεικτικά τα συνθήματα «σύνορα με τη σερβία» όπως και το «στα όπλα να πάρουμε τα σκόπια» που ακούγονταν στα εθνικιστικά αντιμακεδονικά συλλαλητήρια το ’92.

Όπως και να ‘χει, οι εκμεταλλευόμενοι στα βαλκάνια (όπως και παντού) έχουν κάθε συμφέρον να σπάσουν τα δεσμά του εθνικισμού όποια μορφή κι αν παίρνει αυτός. Και φυσικά στα δικά μας, όπως απέδειξαν οι υποσχέσεις ευημερίας για τους υπηκόους από την οικονομική επέκταση του ελληνικού κράτους στα βαλκάνια στα ‘90s, τα ελληνικά κρατικά/καπιταλιστικά σχέση δεν έχουν καμία σχέση (δηλαδή έρχονται σε αντίθεση) με τα σύγχρονα εργατικά συμφέροντα.

ΥΓ. Η συνάντηση του μπατσοϋπουργού Τόσκα, λίγες μόνο μέρες πριν τα γεγονότα στο μακεδονικό κοινοβούλιο, με τον σέρβο ομόλογό του, ερμηνεύτηκε όχι από εμάς, αλλά από τον καθεστωτικό τύπο ως μια κίνηση προσέγγισης των δύο κρατών με αφορμή την πολιτική «κρίση» στο κράτος της μακεδονίας. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν για να το λένε…

Social Antimedia #9

social-antimedia-9

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΑ MOHAMED A.

Στις 7 του Απρίλη εξετάζεται στην Μυτιλήνη η αίτηση ασύλου του Mohamed A. Ο Mohamed A. είναι αιγύπτιος πρόσφυγας, διωκόμενος από το χουντικό καθεστώς της χώρας του επειδή δημοσίευσε βίντεο με δολοφονίες διαδηλωτών από την αστυνομία. Παρ ‘όλα αυτά, για το ελληνικό κράτος μια τέτοια περίπτωση δεν χρήζει πολιτικού ασύλου, και ήταν προς απέλαση στην τουρκία, τη χώρα από την οποία ήρθε. Ο Mohamed A. κατάφερε να σταματήσει την απέλαση του μετά από πολύμηνο αγώνα (και απεργία πείνας) που διεξήγαγε, βρίσκοντας στήριξη από αλληλέγγυους από την μυτιλήνη αλλά και από ολόκληρη τη χώρα.

Την Παρασκευή ο Mohamed A. δίνει μια ακόμα μάχη ενάντια στο αντι-μεταναστευτικό ελληνικό κράτος και την αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση του. Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε αυτόν, σε κάθε πρόσφυγα, σε κάθε μετανάστη.

ΑΓΙΕΣ BUSINESS

Ασφαλώς το γνωρίζετε: όλοι αθώοι για την υπόθεση που έμεινε στην ιστορία σαν «Βατοπέδι», τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας για ένα φεγγάρι και μετά θάφτηκε, στην υπέροχη χώρα που ακροβατεί με περίσσεια μαεστρία ανάμεσα στον διαφωτισμό και το σκοταδισμό. Οι businessmen παπάδες Εφραίμ και Αμβρόσιος μπορούν πλέον να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο της διασποράς θρησκευτικού δηλητηρίου, του προσηλυτισμού και του real estate. Τέλος καλό επίσης και για τους συνεργάτες τους, πολιτικούς και συμβολαιογράφους.

Η απόφαση του δικαστηρίου είναι ένα τσαχπίνικο κλείσιμο του ματιού, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη: «συνεχίστε τη δουλειά, κι αν καμιά φορά τα παρακάνετε, είμαστε κι εμείς εδώ.» Τι άλλωστε θα περίμενε κανείς από το ελληνικό κράτος και τη δικαιοσύνη του, να τα βάλει με τον number one στυλοβάτη του, το βασικό συντελεστή που εξασφαλίζει την εθνική ομοψυχία σ’ αυτόν τον τόπο; Καμία έκπληξη λοιπόν: μονάχα ανανέωση της απέχθειας μας για τους παντραγότατους και για το κράτος που τους ταϊζει.

Ενάντια στην ψυχιατρική λογική

Χαρτοπανό που κολλήθηκαν στο κέντρο της Πάτρας ενάντια στην ψυχιατρική λογική

Social Antimedia #8

 

social-antimedia-8

 

ΚΑΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ

(και Δαφνί, και ψυχιατρικά τμήματα νοσοκομείων, και, και, και…)

Στις αρχές του Μαρτίου η ΠΟΕΔΗΝ (οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία) εξέδωσε ανακοίνωση για τις συνθήκες που επικρατούν στα ψυχιατρεία και στα ψυχιατρικά τμήματα των νοσοκομείων, δίνοντας στη δημοσιότητα και βίντεο το οποίο απεικονίζει αλυσοδεμένους ασθενείς.

Τι μας λένε οι της ΠΟΕΔΗΝ στην ανακοίνωση τους; Πως το 60% των εισαγωγών στα ψυχιατρεία γίνεται με εισαγγελική εντολή (δηλαδή μιλάμε για βίαιη μεταγωγή, χωρίς τη θέληση του κατ’ ευφημισμό νοσηλευόμενου), τη στιγμή που ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι  5%. Πως μόνο πέρσι εισήχθησαν στα ψυχοκελιά 2000 άνθρωποι, αριθμός αυξημένος σε σχέση με τις δυο προηγούμενες χρονιές. Πως όλοι αυτοί υποσιτίζονται. Και πως το 60-80% των νοσηλευόμενων «καθηλώνονται». Δηλαδή, σε απλά ελληνικά, αλυσοδένονται, σαν να ήταν γουρούνια που τα πάνε για σφαγή.

Τίποτα δεν άλλαξε στα ψυχιατρεία! 30 χρόνια μετά το διεθνές σκάνδαλο που προέκυψε μετά τη δημοσιοποίηση των συνθηκών στα ελληνικά ψυχιατρεία (30 χρόνια από τότε που κάποιοι πάνκηδες ούρλιαξαν το αμίμητο «κάπου υπάρχει κόλαση τ’ όνομα της είναι Λέρος»), οι ασθενείς αλυσοδένονται, τους δηλητηριάζουν καθημερινά με τη νόμιμη πρέζα που λέγεται «ψυχοφάρμακα», γιατί ένας εισαγγελέας ή 2 συγγενείς αποφάσισαν πως οι ζωές τους είναι ανάξιες να βιωθούν. Η «επιστήμη» (δηλαδή οι φαρμακοβιομηχανίες που τη χρηματοδοτούν) και οι νοικοκυραίοι-που-κοιτάνε-τη-δουλειά-τους έχουν στοιβάξει στα ψυχιατρεία, τον υπόνομο μέσα στον οποίο πετάνε οι κοινωνίες του 21ου αιώνα όλα τα άλυτα ηθικά και κοινωνικά τους προβλήματα, τους παρεκκλίνοντες και τους ανθρώπους που οι συνθήκες της ζωής τους ώθησαν στην τρέλα.

Να πούμε και κάτι άλλο; Να το πούμε… Με όλο το σεβασμό, ειλικρινά, σε όσους εργαζόμενους, γιατρούς και νοσηλευτές, έχουν το νου τους στο να βοηθήσουν τους έγκλειστους και δεν τους βλέπουν απλώς σαν ένα μέσο πλουτισμού, οι λύσεις του είδους «να μην κλείσουν τα ψυχιατρεία» και «δημόσια και όχι ιδιωτική ψυχική υγεία» μας φαίνονται επικίνδυνα αποπροσανατολιστικές και συντηρητικές. Συντηρητικές με την έννοια ότι διαιωνίζουν την υπάρχουσα κατάσταση. Γιατί είναι ύπουλο να τοποθετείσαι πάνω σε ένα δίλημμα που λέει «και τι θέλετε; Να πεθαίνουν στα παγκάκια ή να είναι φυλακισμένοι στα ψυχιατρεία;». Τα ψυχιατρεία πρέπει να κλείσουν, η αποασυλοποίηση πρέπει να γίνει, οι «ασθενείς» πρέπει οι ίδιοι να ορίσουν πως θα ζουν τις ζωές τους. Και όσο κι αν είμαστε αδιαπραγμάτευτα αντίθετοι στις προτάσεις μιας κυβέρνησης που απλώς θέλει να εξοικονομήσει λεφτά και στους επιχειρηματίες που πρόκειται να πλουτίσουν από την σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση, είμαστε κι επιφυλακτικοί απέναντι σε όσους και όσες λένε πως για την «καθήλωση» των ασθενών φταίει η «υποχρηματοδότηση» και η «ευρωπαϊκή ένωση» και όχι οι ανθρωποφύλακες που τους δένουν για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, είτε αυτοί οι ανθρωποφύλακες φοράνε στολή γιατρού είτε όχι.

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΥΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Όταν είσαι φυλακισμένος, δεν αντιμετωπίζεσαι ακριβώς σαν άνθρωπος. Για τους δεσμοφύλακες, τους μπάτσους και τους δικαστές είσαι απλά ένα σώμα που μπορεί να απομονωθεί, να βασανιστεί, να εξευτελιστεί, να κατασταλεί. Αλλά και έξω από τη φυλακή, αν έχεις το “στίγμα” του φυλακισμένου, μπορεί να αντιμετωπιστείς κάπως έτσι. Μπορεί για παράδειγμα να χειρουργηθείς στην κοιλιακή χώρα και, τη μία ώρα της επέμβασης, να έχεις τα χέρια σου δεμένα με χειροπέδες. Δεμένος ακόμη και την ώρα που σε χειρουργούν. Έτσι έγινε με τον κρατούμενο Δ.Κ. από τις φυλακές πατρών, στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο πατρών. Τα “συγγνώμη, δεν το κάναμε επίτηδες” του νοσοκομείου δεν είναι παρά η αποδοχή αυτής της βαρβαρότητας.

ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ

Για να μην ξεχνιόμαστε (αν και η πραγματικότητα μας το θυμίζει συνεχώς)

Διοικητές και αστυφύλακες, εν ενεργεία ή συνταξιούχοι, σωφρονιστικοί… Και ακόμα κι αν κάποιοι απ’ αυτούς «συλλαμβάνονται» από συναδέλφους τους (για λόγους που σχετίζονται με μαφιόζικους διακανονισμούς του είδους «ποιος κάνει κουμάντο σ’ αυτή τη γειτονιά») κάποιος άλλος θα συνεχίσει τη δουλειά…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΒΙΛΛΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ 4 ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Το πρωί ης 13ης Μαρτίου εκκενώθηκαν δύο καταλήψεις στην Αθήνα, ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος της Βίλλα Ζωγράφου και η κατάληψη στέγης μεταναστών/προσφύγων Δρακοπούλειο (Αλκιβιάδου 4), ενώ την ίδια μέρα μπάτσοι εκκένωσαν το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρινίου, αφού πρώτα λεηλάτησαν τον χώρο και τις υποδομές του στεκιού, το οποίο είναι κατειλημμένο από τον Δεκέμβρη του ’15 και, προς απογοήτευση των εχθρών του, επανακαταλήφθηκε τις επόμενες ώρες. Το κράτος έχει συνέχεια, οι εκκενώσεις καταλήψεων έχουν και αυτές. Εξάλλου η αριστεροακροδεξιά κυβέρνηση έχει ξαναεπιτεθεί σε καταλήψεις, όταν το περασμένο καλοκαίρι εκκένωσε τρεις καταλήψεις στέγης μεταναστών στη Θεσσαλονίκη (Hurriya, Νίκης 58, Ορφανοτροφείο). Οι καταλήψεις που εκκενώθηκαν έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά και κάποια κοινά, τα οποία τις καθιστούν ενοχλητικές για το κράτος. Είναι χώροι που αμφισβητούν την ιερότητα της ιδιοκτησίας, το κράτος ως ρυθμιστή των κοινωνικών σχέσεων, τη διαμεσολάβηση των ζωών μας από το εμπόρευμα, είναι τα συλλογικά αναχώματά μας απέναντι στη βαρβαρότητα αυτού του κόσμου. Γι’ αυτό και τις υπερασπιζόμαστε.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ 7 ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ

ΟΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ

25 Μαρτίου σε λίγες μέρες και επί τη ευκαιρία θα θέλαμε να θυμηθούμε (και να θυμίσουμε) λίγα πράγματα. Οι εθνικές γιορτές είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα του ψεύδους που κυριαρχεί στις αφηγήσεις του ελληνικού εθνικισμού και οι παρελάσεις που τις συνοδεύουν, με εντυπωσιακές πτήσεις από πολεμικά αεροσκάφη, είναι επίδειξη στρατιωτικής ισχύος. Η προσπάθεια εμπέδωσης της εθνικής ενότητας που «αχνοφαίνεται» πίσω από όλες τις εθνικές εορτές και παρελάσεις, κάνει φανερή τη μάχη που δίνει το ελληνικό κράτος προκειμένου να ισχυροποιήσει τη θέση του στα μάτια των φίλων του και εχθρών του.

Ειδικά σήμερα που η καθεστωτική προπαγάνδα μας έχει ζαλίσει τα αυτιά με την «τουρκική προκλητικότητα» φαίνεται πως υπάρχει ανάγκη για λίγες παραπάνω δόσεις εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. Από μεριάς μας, δεν έχουμε κανένα λόγο να γιορτάσουμε, δεν έχουμε κανένα λόγο να επισκεφτούμε την παρέλαση.

Εκδήλωση: ελληνοτούρκικες κόντρες στο αιγαίο απο αντεθνική σκοπιά

imia_provoli

Στο διάολο η εθνική ενότητα κι ο αντιτουρκισμός, ο εχθρός μας είναι εδώ και είναι ταξικός

Προβολή του βίντεο: «Μεσίστιες γαλανόλευκες και μισοφέγγαρα στις φλόγες» τα όνειρα του ελληνικού ιμπεριαλισμού στα 90’s, από το antifa projector (αθήνα)

και συζήτηση

Έχοντας μεγαλώσει στην ελληνική επικράτεια έχουμε συνηθίσει να αποδεχόμαστε τον βομβαρδισμό ψευδών ειδήσεων περί «τουρκικής προκλητικότητας» λίγο πολύ σαν κάτι φυσιολογικό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι για πολλούς λόγους τα «εθνικά δίκια» αποτελούν ένα είδος ιερής αγελάδας που κανείς δεν αμφισβητεί.

Στην πραγματικότητα όμως στο αιγαίο είναι δύο οι επιτιθέμενοι. Και η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κρατών σε μία σειρά από ζητήματα όπως οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», δεν είναι τίποτα άλλο από έναν αγώνα δρόμου για το πιο κράτος θα κάνει κουμάντο στο αιγαίο.

Βέβαια, οι από κάτω και απ’τις δύο πλευρές έχουν κάθε συμφέρον να φτύσουν στα μούτρα τις επεκτατικές βλέψεις των κρατών τους. Γιατί δεν μας χωρίζει τίποτα με τους τούρκους εργάτες όσο κι αν θέλουν οι ντόπιοι πατριώτες να σκοτωνόμαστε μαζί τους.

Σκοπός αυτής της εκδήλωσης είναι να θυμηθούμε πέρα από εθνικούς μύθους τι έγινε στα Ίμια το ’96, κατανοώντας παράλληλα το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών» που έχει επανέλθει τους τελευταίους μήνες στο προσκήνιο.

Τρίτη 21/3 στις 19:30 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο ανατόπια (κορίνθου 171, απέναντι απ’ το παλιό αρσάκειο)

Social Antimedia #7

sa7

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

O Τάσος Θεοφίλου καταδικάστηκε πριν από 3 χρόνια σε 25 χρόνια φυλακή για την ληστεία σε τράπεζα της Πάρου τον Αύγουστο του 2012, παρ’ ότι κανείς δεν τον αναγνώρισε σαν το δράστη της ληστείας. Αυτές τις ημέρες διεξάγεται το εφετείο, και δικάζεται εκ νέου για όλες τις κατηγορίες, ακόμα και γι’ αυτές που αθωώθηκε πρωτόδικα. Όπως και τότε, κανείς δεν τον έχει αναγνωρίσει  σαν δράστη της ληστείας, ενώ κανείς δεν έχει μπει στον κόπο να μας εξηγήσει σε ποιο ακριβώς σημείο της ληστείας βρέθηκε το περιβόητο καπέλο, μοναδικό στοιχείο που συνδέει τον δράστη με τη ληστεία, τι είδους DNA βρέθηκε στο καπέλο, κάνοντας μας να υποψιαστούμε πως η Αντιτρομοκρατική φύτεψε το DNA σε ένα εντελώς άκυρο καπέλο. Παρ’ όλα αυτά, ο κίνδυνος να καταδικαστεί ξανά ο Θεοφίλου παραμένει, δεδομένης της αγαστής συνεργασίας Αντιτρομοκρατικής και δικαιοσύνης. Να μην αφήσουμε τον Τάσο Θεοφίλου μόνο του στον αγώνα που διεξάγει ενάντια στο βαθύ αστυνομικό κράτος.

(Eπόμενη συνεδρίαση: Δευτέρα 13 Μάρτη)

ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΟΙ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΙ

Συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση και τον μήνα που μας πέρασε ο επικοινωνιακός πόλεμος ελλάδας και τουρκίας για τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στο Αιγαίο. Σύσσωμη η εθνική προπαγάνδα, εκφραζόμενη από πολιτικά κόμματα, δημοσιογράφους, παπαδαριό και εθνικιστές που αλωνίζουν στα social media έχει βαλθεί να μας πείσει πως η ελλάς είναι η αθώα πλην περήφανη Κοκκινοσκουφίτσα, ενώ η τουρκία είναι ο κακός λύκος του παραμυθιού. Εμείς γνωρίζουμε καλά πως τέτοιες κινήσεις έχουν σκοπό να τονώσουν το εθνικό φρόνημα των υπηκόων, και πως οι πατριώτες πολιτικοί και οι καραβανάδες που κάνουν κουμάντο σε αυτήν την γεωγραφική επικράτεια δε θα διστάσουν να μας βάλουν να σφαχτούμε για να υπερασπίσουμε τα συμφέροντα τους. Την ίδια στιγμή, δεν πρόκειται να συνταχθούμε με όλους τους παραπάνω καταγγέλοντας το τουρκικό κράτος ως ιμπεριαλιστικό και αυταρχικό , γιατί με αυτόν τον τρόπο το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να βάλουμε πλάτες στα εξίσου αυταρχικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια των δικών μας αφεντικών. 

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΓΚΡΕΜΙΖΟΝΤΑΙ, ΜΟΝΟ ΤΑ ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ

(για την εκκένωση της κατάληψης «ανοιχτό 3ο» στη Σύρο)

«Την Παρασκευή 17/2/2017, συνεργείο του δήμου με συνοδεία μπάτσων εισέβαλαν στον χώρο του παλιού τρίτου δημοτικού σχολείου, στο Βροντάδο (Σύρος), το οποίο τα τελευταία 2 χρόνια τελούσε υπό κατάληψη ως ανοιχτός κοινωνικός χώρος.

Ο λόγος που μας οδήγησε στην κατάληψη αυτού του κτιρίου ήταν η ανάγκη για τη δημιουργία ενός αυτοοργανωμένου χώρου μέσα από τον οποίο θέλαμε να εκφράσουμε πολιτικό λόγο και δράση, να συνδιαμορφώσουμε και να συνάψουμε σχέσεις με την τοπική κοινωνία της Σύρου . Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών, προσπαθήσαμε και ως ένα βαθμό καταφέραμε, να δημιουργήσουμε αντιδομές μέσα σε μια κοινωνία η οποία δεν μας κάλυπτε. […]

Ουσιαστικά πιστεύουμε ότι αυτό που πραγματικά ενόχλησε ήταν η γνώση ότι πάντα θα μας βρίσκουν μπροστά τους ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας και καταπίεσης, ως μια εξωκομματική πολιτική δράση. Καθώς και ότι,  ο αυτοοργανωμένος τρόπος λειτουργίας και ύπαρξής μας εκφραζόταν μέσα από αντιεραρχικές και οριζόντιες δομές οργάνωσης, αντιεξουσιαστικό και αντικαπιταλιστικό λόγο και έργο, κάτι το οποίο τα συμφέροντα του συντηρητικού καθεστώτος της Σύρου δεν ήθελε να έχει συνέχεια. […]

Γνωρίζουμε πως είμαστε πάντα στόχος από οποιαδήποτε δημοτική αρχή και φασίστα. Από την κυβέρνηση της Αριστεράς κατά τη διάρκεια της οποίας έχουν ήδη εκκενωθεί αρκετές άλλες καταλήψεις και δομές ακόμα και αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες.

Εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να αυτοοργανωνόμαστε.

Όσο αυτοί καταστρέφουν εμείς θα δημιουργούμε. Όσο αυτοί καταστέλλουν εμείς θα αντιστεκόμαστε.

Γιατί το Ανοιχτό 3ο δεν είναι τα ντουβάρια αλλά οι σχέσεις που έχουμε χτίσει.»

(απόσπασμα κειμένου της συνέλευσης της κατάληψης)